Ons verhaal
Tijdens een gymles in 1966 kwamen Ben Cohen en Jerry Greenfield erachter dat ze een hekel hadden aan hardlopen, maar dol waren op eten. Jaren later, we schrijven 1978, was Ben ontslagen van zijn zoveelste flut baantje en was Jerry voor de tweede keer gezakt voor zijn toelatingsexamen voor een studie geneeskunde. En dus, omdat ze allebei een grote voorliefde voor eten hadden en ze een correspondentiecursus ijs maken van $5 achter de rug hadden, openden ze hun eerste schepijssalon in een vervallen benzinepomp in Burlington, Vermont.
Dankzij hun subliem, geheel natuurlijk schepijs dat was gemaakt van verse Vermontse melk en room werden ze in korte tijd heel populair in de omgeving. Omdat Ben geen gevoel voor smaak had, vertrouwde hij op wat hij het ‘mondgevoel’ noemde: zo werden grote brokken chocolade, fruit en noten hun handelsmerk. Al waren ze het soms niet eens over de grootte van die brokken, ze waren het er wel over eens dat ze plezier wilden maken – of zoals Jerry het zei: “als er geen lol aan is, waarom zou je het dan doen?”.
In de begindagen hadden de jongens weinig kaas gegeten van boekhouden. Na twee maanden sloten ze de winkel en hingen ze een groot bord uit met daarop “we zijn dicht om uit te zoeken of we wel geld verdienen”. Dat was niet het geval. Maar ze leerden snel en begonnen in 1979 in het groot halve liters ijs te verkopen vanuit Ben zijn VW camper. De rest is, zoals ze zeggen, geschiedenis.
Ondanks hun uiteindelijke succes hielden zowel Ben als Jerry echter vast aan een van hun motto’s uit hun beginperiode: “een bedrijf heeft een verantwoordelijkheid tegenover de gemeenschap waarin het onderneemt”.